Wywodzi się z bohemy (fran. cyganeria, podróż) - środowiska artystycznego z XIX wieku. Artyści ci porzucili stacjonarny tryb życia i stali się ubogimi włóczęgami. Starali się przy tym jak najbardziej wyróżniać w społeczeństwie, a ze swojej odmienności uczynić mocną stronę. Podkreślali swoją oryginalność luźnym ubiorem, przeciwstawiając go wobec sztywnej wiktoriańskiej konwencji. Wtedy to pojawił się obraz artysty - ekscentryka, który porzuca dobra materialne i stawia na rozwój duchowy. Ludzie ci lubili zakładać, że ich poprzednikami były osoby tak niezłomne w demonstracji swojej niezależności jak Jezus Chrystus czy William Szekspir.
Największą popularnością cieszył się w latach 90-tych. Powstało wtedy boho chic - połączenie fasonów retro z hippisowskimi dodatkami, praktycznymi sportowymi elementami i wielkomiejską elegancją.
Charakter
To styl iście artystyczny. Wyraża umiłowanie wolności i niezależności. Bycie boho to bycie na przekór wszystkiemu, wyrzeczenie się konformizmu, podążanie za własnym instynktem i nie zwracanie uwagi na to, co myśli większość.
Nie można jednak zapominać, że boho to także szyk, elegancja i umiejętność dobierania stroju tak, aby zachować umiar. Z charakterystycznymi dla nurtu kwiatami, ażurkami i etnicznymi elementami nie trzeba iść na całość, wystarczą tylko dobrze zestawione ze sobą najprostsze bazowe elementy i odpowiednie dodatki. Bardzo łatwo się zatracić – przeładować kolorami i wzorami. Tymczasem chodzi o zachowanie równowagi w taki sposób, by akcentować oryginalność.
W boho widać wpływy wielu stylów: przede wszystkimi hippisów, ale i z romantyzmu, disco lat siedemdziesiątych, orientalne i ogólnie etniczne.
Strój
Największą popularnością cieszył się w latach 90-tych. Powstało wtedy boho chic - połączenie fasonów retro z hippisowskimi dodatkami, praktycznymi sportowymi elementami i wielkomiejską elegancją.
We współczesnym stylu boho, takim jaki znamy po roku 2004, najwięcej jest wpływów z mody hippisowskiej, jednak do tej pory gdzieś tam pozostała ta nutka buntu i nonszalancji XIX-wiecznych artystów. W odmianie chic już w ogóle nie utożsamia się go ze skłóconymi ze światem artystami, ale hollywoodzkimi gwiazdami.
Charakter
To styl iście artystyczny. Wyraża umiłowanie wolności i niezależności. Bycie boho to bycie na przekór wszystkiemu, wyrzeczenie się konformizmu, podążanie za własnym instynktem i nie zwracanie uwagi na to, co myśli większość.
Nie można jednak zapominać, że boho to także szyk, elegancja i umiejętność dobierania stroju tak, aby zachować umiar. Z charakterystycznymi dla nurtu kwiatami, ażurkami i etnicznymi elementami nie trzeba iść na całość, wystarczą tylko dobrze zestawione ze sobą najprostsze bazowe elementy i odpowiednie dodatki. Bardzo łatwo się zatracić – przeładować kolorami i wzorami. Tymczasem chodzi o zachowanie równowagi w taki sposób, by akcentować oryginalność.
W boho widać wpływy wielu stylów: przede wszystkimi hippisów, ale i z romantyzmu, disco lat siedemdziesiątych, orientalne i ogólnie etniczne.
Kolorystyka
Barwy powinny być jaskrawe, soczyste. Pojawiają się nie tylko w akcentach, ale także w głównych elementach ubioru. Warto pamiętać, że boho chick czerpie inspiracje z czasów rewolucji obyczajowej, więc nawet najodważniejsze eksperymenty kolorystyczne wchodzą w grę.Strój
- góra: kolorowa tunika, luźna biała koszula
- spódnica: długa, luźna
- okrycie wierzchnie: futrzana kamizelka, dżinsowa kurtka
- dodatki:
- biżuteria: zarówno droga jak i ręcznie wykonana, w dużych ilościach, materiały to drewno, metale i skóra, naszyjniki długie i masywne
- torba: duża, pojemna, funkcjonalna, mieszcząca teczkę A4, skórzana lub z mocnej nieprzemakalnej tkaniny
- pasek: szeroki
Zdjęcia
0 komentarze:
Prześlij komentarz